شيخ حسين انصاريان

197

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

رگى از بدن شما زده نمىشود ، و پائى نمىشكند ، و به سَردردى و مرضى دچار نمىشويد ، مگر اين‌كه گناهى مرتكب شده باشيد ، و اين است معناى قول خداوند در قرآن مجيد كه فرمود : « آنچه مصيبت و بلا به شما مىرسد در ارتباط با گناهان شماست و بسيارى از آن را هم مورد بخشش قرار مىدهد » . امير المؤمنين عليه السلام مىفرمود : لا تُبْدِيَنَّ عَنْ واضِحَةٍ وَ قَدْ عَمِلْتَ الاْعْمالَ الْفاضِحَةَ ، وَ لا يَأْمَنُ الْبَياتَ مَنْ عَمِلَ السَّيِّئاتِ . « 1 » آن گونه كه دندان‌هايت آشكار شود نخند در حالى كه اعمال رسوا كننده‌اى انجام داده‌اى ، و از حوادث و بلاهائى كه به خاطر بدىهايت شب هنگام بر تو فرو مىريزد و آن عذاب الهى است در امان مباش . حضرت باقر عليه السلام فرمود : انَّ الْعَبْدَ لَيُذْنِبُ الذَّنْبَ فَيُزْوى عَنْهُ الرِّزْقُ . « 2 » همانا عبد مرتكب گناه مىشود و به خاطر آن گناه به رزق و روزيش لطمه وارد مىگردد . حضرت صادق عليه السلام فرمود : اذا اذْنَبَ الرَّجُلُ خَرَجَ فِى قَلْبِهِ نُكْتَةٌ سَوْداءُ ، فَانْ تابَ انْمَحَتْ ، وَ انْ زادَ زادَتْ حَتّى تَغْلِبَ عَلى قَلْبِهِ فَلا يُفْلِحُ بَعْدَها ابَداً . « 3 » زمانى كه مرد گناهى مرتكب شود ، نقطهء سياهى در قلبش پديد مىشود ، اگر از گناهش توبه كند آن نقطه محو مىگردد ، و هنگامى كه بر گناه بيفزايد آن نقطهء

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 70 / 317 ، باب 137 ، حديث 4 ؛ الكافى : 2 / 269 ، حديث 5 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 70 / 318 ، باب 137 ، حديث 6 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 301 ، باب 40 ، حديث 20573 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 70 / 327 ، باب 137 ، حديث 10 ؛ الكافى : 2 / 271 ، حديث 13 .